Anarş
dikiz aynasındaki kör noktaya
körü körüne bağlanma tesellisine
benzemez
kendinde olup
kendin olmamak meselesi
kalbi taşa dönüşmüş babanın
oyuncaksavar çocuklarına
sapan kullanmayı öğretmesi
göz kamaştırıcı gözlerin
rüzgarda savrulan küllerine
nesli tükenmiş
ateş böceği muamelesi
ya da
fayından çıkmış bir trenin
cam kenarına heveslenen yolcularını
kan kurusu kanyonlara düşürmesi
mutluluksa bir an öncesi
ve anımsamak için
bir kaç zaman sonrası
kaybettin demektir oğlum,
kaybettiğimi
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder